Ver-van-mijn-bed-baby


Eind december word ik vijfentwintig. Dat is ten opzichte van de dertig nog een redelijk neutrale positie. Als ik zesentwintig word, zit ik aan de “verkeerde kant van de twintig” en komt die dertig toch akelig dichtbij. Dertig: dan is het écht afgelopen met de studentenpret en is het tijd om serieus te worden.

Afgelopen vrijdag had ik een reünie van mijn middelbare school (zo oud ben ik dus al). Leuk om vrienden en vriendinnen van vroeger te zien, bij te kletsen en te dansen zoals ‘vruuger’ op de schoolfeesten. Leuke bijkomstigheid: zelfs docenten waagden zich naar deze reünie. Mijn docente Frans weet het nog wel: “Ah ja, Iris! Altijd met die kauwgom en stiekem msn-en tijdens je tussenuren.” Och, wat was ik een bad-ass tiener. Ik haalde in ieder geval wel hoge cijfers voor Frans.

Tussen de dansjes door krijg ik te horen dat het merendeel van mijn klasgenoten na hun afstuderen in Valkenswaard en omstreken is blijven wonen. Dat geeft al een shock-effect, maar het feit dat er serieuze samenwoon- en trouwplannen gesmeed worden en dat sommigen van hen zelfs binnenkort hun eigen mini-me verwachten, laat mijn oren pas echt klapperen.
Op de vraag of ik inmiddels weer een vriend heb, kan ik volmondig “nee” antwoorden. En ergens vind ik dat eigenlijk wel prima: al dat serieuze getrouw en baby-nieuws is echt nog een ver-van-mijn-bed-show.

En huisje, boompje, beestje?
Ik ben pas vierentwintig joh. Doe mij maar een huisje, een boompje en een feestje!

Op de hoogte blijven van de nieuwste updates?
Bloglovin | Facebook | Twitter

Pic by Lucas Alexander

6 thoughts on “Ver-van-mijn-bed-baby”

  1. Haha heerlijk artikel! Je hebt helemaal gelijk, waarom altijd maar haast om zo snel mogelijk samen te wonen, trouwen en kinderen krijgen? Deze leeftijd is juist perfect om te ontdekken wie jij bent en wat bij je past. Wilt niet zeggen dat als je op onze leeftijd wel iemand hebt gevonden die je goed aanvult EN je de vrijheid geeft om persoonlijk te groeien zonder dat diegene ‘in de weg staat’, dat dat helemaal top is!
    Emily onlangs geplaatst…Dan weet je waar je aan toe bent.My Profile

  2. Aah ik herken dit ook! Ik heb dat ook altijd met klasgenoten. Sommigen zijn getrouwd en velen hebben kinderen. Dan ben ik er, die nog aan het studeren is en met de dag mee leeft haha 😛

  3. Haha, op mijn laatste reunie van de Havo/VWO sprak ik meiden die na hun studie voor de kinderen waren gaan zorgen… niks gedaan met hun studie dus. Ahhhhhhhhh onvoorstelbaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
Follow Me

Follow
Follow
Powered by: Wordpress